چرتکه

گاه نوشت های یک چرتکه در باره‌ی رایانه و موسیقی

Archive for the ‘وبلاگ نویسی’ Category

نویسنده آتشین، رقیب WLW

with 11 comments

اصولا همیشه نیاز باعث پیشرفت می‌شود. شاید بهترین برنامه‌ای که در ویندوز برای وبلاگ‌نویسی هست Windows Live Writer باشد اما در لینوکس موضوع فرق می‌کند. اگر از آن دسته افرادی باشید که دوست داشته باشید کامپیوترتان پر از برنامه‌های رنگارنگ و جورواجور باشد (از هرچی ۳تا!) می‌توانید با Wine، WLW را امتحان کنید که به احتمال زیاد اجرا هم می‌شود اما در این صورت کمی با فلسفه‌ی لینوکس و نرم‌افزارهای متن‌باز در تضاد است(!). اگر از آن دسته افرادی مثل من باشید که تا می‌توانند از شلوغی فرار می‌کنند و می‌خواهند به فلسفه نرم‌افزار‌های متن‌باز پایبند باشند، می‌توانید از افزونه‌ی ScribeFire استفاده کنید که بسی مناسب این جماعت فراری است! تا زمانی که در ویندوز بودم، گزینه‌ی اول WLW بود اما با مهاجرت به لینوکس کمی به مشکل برخوردم. برنامه‌ای در حد WLW پیدا نکردم و داشتم به gedit پناه می‌آوردم که یاد ScribeFire افتادم. سریعا نصبش کردم و با کمی کار با آن فهمیدم که انصافا یکی از بهترین افزونه‌های Firefox هست. در مجموع این افزونه چیزی از WLW کم ندارد و کار با آن خیلی راحت است. ویرایشگر بسیار کاملی دارد و همه چیز دم دستتان است. مانند WLW این امکان را دارید که هم زمان چند وبلاگ را داشته باشید و با انتخاب هرکدام برای آن مطلب بنویسید. لیستی از نوشته‌های پیشینتان همیشه در پنل سمت راست هست که می‌توانید از عنوان یا پیوند یک نوشته کپی بگیرید و در نوشته‌هایتان از أن استفاده کنید. به همه‌ی دسته‌بندی‌های نوشته‌هایتان دسترسی دارید و در صورت نیاز می‌توانید به آن‌ها دسته‌بندی جدید اضافه کنید. امکانات کاملی برای پینگ کردن دارد. یکی از امکانات خوب این افزونه، دسترسی راحت به Del.icio.us و سایت‌های اشتراک گذاری مثل Digg و… است. در مجموع می‌توان گفت که ScribFire همان WLW است اما شاید با یک ویژگی کم‌تر، آن هم نبود Slug است. همان طور که می‌دانید در وردپرس عنوان نوشته همان آدرس نوشته‌هایتان است و چون عنوان نوشته‌ها فارسی است، آدرس نوشته در مرورگر به هم می‌ریزد و آدرس کمی دراز می‌شود! به نظر من با نبود این ویژگی هم ScribeFire گزینه‌ای بسیار مناسب و رقیبی سرسخت برای WLW است!
Advertisements

Written by مهیار

ژوئن 21, 2008 at 5:34 ب.ظ.

XB Zar جانشینی برای Tahoma

with 4 comments

دیروز در پست «Tahoma فونتی پراستفاده اما بی‌روح» گفتم که کمبود یک فونت زیبا و مناسب احساس می‌شود و همین طور گفتم که نحوه‌ی استفاده از آن را توضیح خواهم داد. دوستان لطف کردند و در نظراتشان گفتند که این تغییر باید از سوی مایکروسافت صورت بپذیرد اما راه حل از آن چیزی که شما فکر می‌کنید راحت‌تر است، واقعا راحت‌تر!

همان طور که می‌دانید صفحات وب با HTML نوشته می‌شوند و وظیفه‌ی شکل دادن به HTML را CSS بر عهده دارد. درواقع صفحات وب را می‌توان به یک ساختمان تشبیه کرد که ستون‌ها و آجر‌های آن HTML  و گچ و رنگ آن CSS است. خب، ما در CSS یک دستور داریم به نام font-family که با استفاده از آن فونت مورد نظر را برای نمایش صفحاتمان تعیین می‌کنیم. صبر کنید! نکته‌ی اصلی همین جاست! به نمونه‌ی زیر توجه کنید:

body {
font-family: Tahoma, 'Lucida Grande', Verdana, Arial,
 Sans-Serif;
}

همین طور که می‌بینید من از چندین فونت برای نمایش صفحات استفاده کرده‌ام. چرا؟ فرض کنید فونت Tahoma در کامپیوتر طرف موجود نبود. مرورگر به سراغ فونت بعدی می‌رود و اگر آن هم موجود نبود به سراغ بعدی و… . این روند ادامه دارد تا مرورگر به فونتی برسد که در کامپیوتر طرف موجود باشد و اگر هم هیچ کدام موجود نبود از فونت پیش‌فرضش استفاده می‌کند اما همچین چیزی امکان ندارد چون این‌ها جزو فونت‌های پیش‌فرض ویندوز هستند اما ما می‌توانیم از این قابلیت به نفع خودمان استفاده کنیم. به این مثال توجه کنید:

body {
font-family: 'XB Zar', Tahoma, 'Lucida Grande', Verdana,
 Arial, Sans-Serif;
}

اگر فونت XB Zar موجود نبود مرورگر به سراغ فونت بعدی می‌رود که همانا فونت Tahoma ست و با این کار هیچ مشکلی در نمایش صفحات به وجود نمی‌آید چون اگر فونت زر موجود نبود به سراغ تهوما می‌رود و از آن استفاده می‌کند. تنها کاری که ما باید انجام بدهیم اصلاح این دستور و درخواست از کاربران برای نصب این فونت بر روی کامپیوترشان است. برای این کار سایت IRMUG یک سری بنر تهیه کرده است که شما می‌توانید آن را در گوشه‌ی سایت یا وبلاگتان قرار دهید تا کاربران را هرچه بیشتر با این فونت آشنا کنید.(صفحه‌ی مربوط به بنر‌ها) و برای دانلود این فونت از این لینک استفاده کنید.

هدف من از این پست این نیست که از کاربران بخواهیم یک شبه، تمامشان این فونت را نصب کنند اما ما می‌توانیم با آگاهی دادن به آن‌ها، از آن‌ها بخواهیم برای کمک به حس زیبایی شناسیشان از این فونت استفاده کنند و در واقع ما با این کار روح زیبایی را به کالبد وب فارسی می‌دمیم. به امید وبی سرشار از زیبایی!

پ.ن1: اگر هنوز با توضیحات من قانع نشدید این عکس را ملاحظه کنید.

Written by مهیار

ژوئیه 17, 2007 at 10:41 ق.ظ.

Tahoma فونتی پراستفاده اما بی روح

with 11 comments

امروزه فونت Tahoma به استاندارد بی چون و چرای وب تبدیل شده است. نزدیک به 99٪ سایت‌ها و وبلاگ‌ها از این فونت استفاده می‌کنند و آن یک درصد هم خودم تا به حال نمونه‌اش را ندیدم اما آیا فکر می‌کنید که محبوبیت و گستردگی استفاده از این فونت به خاطر زیبایی و مناسب بودن آن است؟ به نظر من نه! چون در واقع انتخاب دیگری وجود ندارد! کل فونت‌هایی که هم دارای حروف انگلیسی و هم فارسی است سه تا است: Arial، Tahoma و Times. دو فونت دیگر هم به خاطر زیبا نبودن به ندرت استفاده می‌شوند (حالا بگذریم که خود Tahoma هم چندان زیبا نیست) و مشکل کمبود فونت‌های مناسب دیگر واقعا احساس می‌شود.

سایت IRMUG که در واقع سایت کاربران ایرانی سیستم عامل مک است که ابتدا برای رفع کمبود فونت مناسب در مک، اقدام به ساخت یک سری فونت فارسی کرده است و پس از مدتی سری دوم این فونت‌ها را با نام X2 عرضه کره است که قابلیت استفاده در سیستم عامل‌های ویندوز و لینوکس را نیز دارد.

توصیف این قلم‌ها از زبان سازنده:

قلم‌های سری ایکس۲ بر اساس قلم‌هائی که به رایگان در دسترس عموم قرار دارند ساخته شده و برای زبانهای فارسی، عربی، اردو، پشتو، دری، ازبک، کردی، ترکی قدیم (عثمانی) و ترکی جدید (لاتین) تعمیم داده شده‌اند.

این قلم‌ها به دو تکنولوژی OpenType و AAT مجهز بوده و بر روی هر پلاتفرمی – مک یا ویندوز و لینوکس – قابل استفاده هستند.

اما حالا می‌گویید چه نیازی به این فونت‌ها داریم؟ در توضیحات سازنده جواب این سوال را پیدا خواهید کرد:

لازمهٔ قلم فارسی برای وِب وجود حروف لاتین در خود قلم میباشد و بدین ترتیب بسیاری از قلم‌های فارسی و عربی که حروف لاتین ندارند به درد وِب نمی‌خورند و البته برخی، حروف ویژهٔ فارسی هم ندارند که آن بحث دیگریست.

تاهوما، تایمز و اریال قلم‌های لاتینی هستند که برای متون لاتین طراحی شده‌اند که ضمناً حروف فارسی و عربی نیز دارند. تنظیمات این قلم‌ها همگی بر اساس نمایش optimal حروف لاتین صورت پذیرفته‌اند. مثلاً در حالی که حروف فارسی تایمز و اریال عیناً از یکدیگر کپی شده‌اند، فاصلهٔ خطوط این دو قلم تفاوت دارد و این تفاوت بخاطر تفاوت حروف لاتین این دو قلم و ضرورت های بهترین شیوهٔ نمایش حروف لاتین این قلم‌ها می‌باشد.

برای اینکه حروف فارسی و عربی، بخاطر ویژگی نوشتاری خودشان، از مرزهای این فاصلهٔ خطوط تجاوز نکنند، اندازهٔ حروف در تایمز و اریال به اندازه‌ای کوچک شده است که در این فاصله بگنجد. این امر بزرگنمائی حروف فارسی را برای یک سایز مشخص قلم اریال یا تایمز بسیار کاهش داده است. جنبهٔ مثبت این امر این است که متن فارسی، اگرچه کوچک ولی از قواعد اساسی استتیک حروف فارسی و عربی تبعیت می‌کند.

تاهوما از سوی دیگر، راه حل دیگری را برگزیده است. تاهوما برای مراعات بزرگنمایی در محدوده ای که حروف لاتین تاهوما برایش مشخص کرده‌اند، سر و دُم حروف فارسی و عربی را قیچی کرده است، آنها را بالا و پائین کرده است تا در این محدوده بگنجد. این اگرچه هدف اصلی این طراحی، یعنی خوانا بودن متن فارسی در قلم سیستم را عملی کرده است، ولی در فقدان آلترناتیو برای کاربران فارسی زبان، لطمهٔ سنگینی به حس زیبائی شناسی کاربران فارسی زبان، بویژه نسل جوان‌تر وارد آورده است. مخالفت من با تاهوما، مخالفت با فرسایش حس زیبا شناسی خط فارسی در میان کاربران کامپیوتر است. حساسیت من حتی به شکل خط تاهوما هم نیست. در کار صفحه پردازی هرگونه ابتکاری جایز است. حساسیت من به نقشی است که تاهوما در فضای وِب فارسی پیدا کرده است و به استاندارد بالفعل نمایش متون فارسی در وِب بدل گشته است.

یک قلم فارسی مناسب وِب، قلمی است که حروف لاتین دارد ولی فاصلهٔ خطوط برای نمایش مناسب متن فارسی تنظیم شده است. این فاصله شاید برای حروف لاتین زیاد باشد ولی برای زبانهای فارسی و عربی و… مناسب است. حروف لاتین تنها به عنوان پشتیبان برای متن فارسی در نظر گرفته شده‌اند. در واقع در یک قلم فارسی برای وِب، همان معامله‌ای با حروف لاتین شده است که تایمز و اریال و دیگر قلم‌های کنونی فارسی یا عربی به پیش‌کسوتی یا پیروی از آن، با فارسی کرده اند. یعنی اینکه حروف لاتین در یک قلم فارسی برای وِب، تابعی از ملازمات استتیک خط فارسی شده است. پس به همان اندازه که یک قلم فارسی وِب برای متون صرفاً لاتین نامناسب است، یک قلم لاتین مثل اریال نیز برای متون صرفاً فارسی نا مناسب است… چه به لحاظ ریزی و چه به لحاظ غیر optimal بودن فاصلهٔ خطوط.

متن کامل توضیحات سازنده را در اینجا بخوانید.

فونتی که آن‌ها برای حل این مشکل ساخته‌اند XB Zar نام دارد. من این فونت را امتحان کردم و دیدم که واقعا زیبا و مناسب فارسی است. هم حروف فارسی آن زیبا هستند و هم حروف لاتین آن اما تعجب می‌کنم هیچ گونه حمایتی از کار ارزنده‌ی آن‌ها نشده است و من در هیچ سایت و یا وبلاگی ندیدم که حتی آن را معرفی کند… بگذریم. به هر حال من که وظیفه‌ی خود دانستم تا آن را معرفی کنم و در پست بعدی نحوه‌ی استفاده از آن را توضیح خواهم داد.

Written by مهیار

ژوئیه 16, 2007 at 3:54 ب.ظ.

معرفی دو Plug-in کارآمد در Windows Live Writer

leave a comment »

فکر می‌کنم خیلی از اهالی اینترنت و به خصوص وبلاگ‌نویسان نرم‌افزار Windows Live Writer را می‌شناسند.( البته قبلا هم در باره‌اش نوشته‌ام ). نرم‌افزاری که به نظر من یکی از یهترین کارهای Microsoft است و با این کارش وبلاگ‌نویسی را بسیار آسان‌تر کرده‌است. نسخه‌ی جدید این نرم‌افزار به تازگی منتشر شده‌است و می‌توانید از اینجا دانلود کنید. وبلاگ‌های عصرونه و IT World هم در باره‌ی ویژگی‌های جدید این برنامه نوشته‌اند که می‌توانید بخوانید.

امروز می‌خواهم دو Plug-in مفید این برنامه را معرفی کنم:
Insert Acronym Tags: در زبان انگلیسی کلمات مخفف یا کوتاه‌نوشت‌ها بسیار زیادند و مخصوصا در قسمت کامپیوتر و IT بسیار کاربرد دارد. اما شاید خیلی ها ندانند که این کوتاه‌نوشت از چه کلماتی ساخته‌شده است. در HTML دو Tag مختلف به نام abbr و acronym هست که تگ ancronym برای کوتاه‌نوشت‌هایی است که مانند یک کلمه تلفظ می‌شوند. با استفاده از این Plug-in می‌توانید به راحتی از کوتاه‌نوشت‌ها استفاده کنید.

Insert Website Image : این Plug-in واقعا به درد بخور است ومخصوصا برای استفاده در وبلاگ‌ها بسیار مفید است زیرا معمولا فضای زیادی برای قرار دادن تصاویر بزرگ ندارند، پس بهترین کار استفاده از یک thumbnail ( تصویر بندانگشتی ) است. از دیگر مزایای یک تصویر بندانگشتی می‌توان به کاهش حجم تصاویر اشاره کرد چون زمانی که ابعاد یک تصویر را تعیین می‌کنید حالا هرچه قدر هم کوچکش کنید باز هم همان مقدار حجم اصلی تصویر دانلود می‌شود اما تصویر بندانگشتی حجم کمتری دارد و بیننده مجبور نیست مدت زمان زیادی منتظر بماند تا تصویر دانلود شود همچنین میتوان تصویر بندانگشتی را یک پیش‌نمایش از تصویر اصلی دانست.

برای دانلود این Plug-in ها به این آدرس بروید.

Technorati tags: ,

Written by مهیار

ژوئن 3, 2007 at 12:02 ب.ظ.

پیشرفت سرویس‌های وبلاگ‌نویسی خارجی و خواب غفلت ما

with 3 comments

قبل از اینکه به WordPress بیام تقریبا تمام سرویس‌های وبلاگ‌نویسی معروف ایرانی مانند میهن‌بلاگ ، بلاگ‌فا ، پرشین‌بلاگ و از سرویس‌های خارجی Blogger را امتحان کرده‌ام. اگر نظر من را در این مورد بخواهید باید بگویم که سرویس‌های blogger و wordpress از نظر امکانات اصلا قابل مقایسه با سرویس‌های ایرانی نیستند و واقعا یک سروگردن از سرویس‌های ایرانی بالاتر هستند. البته هدفم از این مطلب این نیست که بخواهم تبلیغ سرویس‌های خارجی را بکنم بلکه درست برعکس است. هدفم یک تلنگر کوچک برای تمام سرویس‌های ایرانی است که با خیال راحت نشسته‌اند و فکر می‌کنند همه جا امن و امان است.

فقط یک لحظه تصور کنید اگر blogger یک صفحه‌ی مخصوص فارسی راه‌اندازی کند یا wordpress پشتیبانی بیشتری از زبان فارسی ارائه کند ( هرچند که الآن هم کم کم دارد به این سو می‌رود ) چه اتفاقی می‌افتد؟ به نظر من یک مهاجرت بزرگ از سرویس‌های ایرانی خواهیم‌داشت. البته این را هم باید در نظر داشت که قدرت ما اصلا در حد و اندازه‌های blogger که توان گوگل را در پشت خود دارد نیست اما بهتر از این‌ها می‌توانیم باشیم. بالاترین یک نمونه‌ی بارز است، هرچند که قدرت digg را ندارد اما کمتر از آن هم نیست و برای ما یک جهش بزرگ است. بالاترین نشان داد که با این امکانات می‌توان سرویس‌های عالی و مناسبی ارائه داد اما سرویس‌های وبلاگ‌نویسی ما هنوز در خواب غفلت هستند. اگر چشم‌هایمان را باز کنیم می‌بینیم که بیشتر وبلاگ‌نویس‌های ما پس از مدتی که با سرویس‌های ایرانی کار کردند و اعتباری به دست آوردند، به سرویس‌های خارجی نقل مکان می‌کنند. گویا سرویس های ایرانی به زمین خاکی برای اکثریت تبدیل شده و وقتی حسابی خاک خوردند و تجربه کسب کردند به سرویس‌های خارجی روی می‌آورند.

در حالی که هر چند روز یکبار قابلیتی جدید به wordpress افزوده می‌شود، سرویس‌های ما بزرگترین جهششان قابلیت وبلاگ‌نویسی گروهی است. هر چه می‌خواهم از سرویس‌های وطنی حمایت کنم انگار آن‌ها در پی جلب رضایت کاربرانشان نیستند.

نظر شما چیست؟ آیا فکر می‌کنید ما این توان را داریم که سرویس‌های بهتری داشته باشیم یا نه؟!

Written by مهیار

مه 19, 2007 at 10:11 ق.ظ.

نوشته شده در وب, وبلاگ نویسی

یک اشکال در وردپرس دات کام

with 4 comments

به نظر من وردپرس بهترین سرویس وبلاگ‌نویسی است اما یک اشکال بزرگی که ایرانیان با آن دارند پشتیبانی نکردن از راست به چپ در تمام قالب‌هایش است و واقعا آزار دهنده است. اگر دقت کرده باشید می‌بینید که بیشتر وبلاگ‌های فارسی در وردپرس از قالب پیش‌فرض وردپرس یعنی Kubrich 1.5 استفاده می‌کنند. من در همین رابطه برای تیم وردپرس یک Feedback فرستادم و آن‌ها هم در جواب گفتند که در‌حال حاضر یک قالب دیگر به نام Fjords هست که از قابلیت راست به چپ پشتیبانی می‌کند. به نظر من قالب خوبی است و به امتحانش می‌ارزد همچنین برای استفاده از آن به قسمت قالب‌ها در اکانت وردپرستان بروید و انتخابش کنید.

پ.ن : برای استفاده از قابلیت راست به چپ باید به قسمت Options بروید زبان فارسی را انتخاب کنید.

Written by مهیار

آوریل 5, 2007 at 2:22 ب.ظ.

نوشته شده در متفرقه, وبلاگ نویسی

نکاتی برای صحیح نوشتن مطالب فارسی در وب

with 2 comments

شاید یکی از مواردی که وبلاگ نویسان به آن توجه نمی‌کنند صحیح نوشتن کلمات و به خصوص فاصله‌ی میان کلمات است. اگر مطالبتان را با زبان عامیانه می‌نویسد که زیاد لازم نیست از قواعد دستوری پیروی کنند اما کسانی که مطالبشان را به صورت کتابی می‌نویسند صحیح نوشتن کلمات و فاصله‌ی آن‌ها لازم است. در وبگردی‌های دیروزم به یک پست در وبلاگ پسر فهمیده بر خوردم که یکی از خوانندگان در قسمت نظرات متنی طولانی در مورد صحیح نوشتن فارسی نوشته‌بود که من هم لازم دانستم در این مورد مطلبی بنویسم.

پیشوند‌ها و پسوند‌ها در فارسی به کلمه و یا فعلشان وابسته هستند و نباید بافاصله نوشته شوند برای مثال «می» که یک پیشوند است نباید در فعل «می‌روم» به به این صورت «می روم» یا حتی به این صورت «میروم» نوشته‌شود.( البته طرز نوشتن نمونه‌ی دوم قدیمی است و جدیدا مورد اسنفاده قرار نمی‌گیرد.) و همین طور در مورد «رفته‌بود» نباید به صورت «رفته بود» نوشته شود، یا مثلا در کتاب‌های درسی پیشنهاد می‌شود به جای همزه از «ی» بزرگ استفاده‌شود که در این مورد هم باید بدون فاصله نوشته‌شود یا در مورد پسوند ها که جدیدا پیشنهاد می‌شود که جدا از کلمه نوشته‌شود و میان این پسوند و کلمه فاصله‌ی اضافی نباید باشد و باید از فاصله‌ی مجازی استفاده‌شود.

حالا اصلا این فاصله‌ی مجازی چی هست؟ فاصله‌ی مجازی یا همان Zero Width Non Joiner یا ZWNJ است که باعث می‌شود بین دو حرف یک فاصله‌ی مجازی گذاشته‌شود و درواقع باعث می‌شود دو حرف به هم نچسبند. این ZWNJ به طور پیش‌فرض معلوم نیست کجای صفحه کلید است ولی با استفاده از فایل اصلاح‌شده که در همین وبلاگ در پست فارسی را پاس بداریم معرفی کرده‌ام دانلود کنید یا از اینجا بارگیری کنید.

در ضمن شرکت فارس‌وب شریف مرجع معتبری در این زمینه است که پیشنهاد می‌کنم حتما سری به آن بزنید.

در همین زمینه بخوانید:

پ.ن: خود من هم با این قضیه تازه آشنا شده‌ام برای همین در همین وبلاگ اشتباه‌های از این دست زیاد است!!

Written by مهیار

مارس 29, 2007 at 10:21 ق.ظ.

نوشته شده در وب, وبلاگ نویسی, آموزشی